Mątwik burakowy – objawy, występowanie i zwalczanie
Mątwik burakowy łac. Heterodera schachtii jest groźnym nicieniem, który żeruje na korzeniach buraka cukrowego. Ogranicza pobieranie wody oraz składników pokarmowych i w ten sposób osłabia wzrost roślin i obniża ich plon. Do charakterystycznych objawów żerowania mątwika burakowego należy m.in. wytwarzanie licznych drobnych korzeni bocznych, tworzących tzw. brodę korzeniową. Ograniczanie liczebności szkodnika opiera się przede wszystkim na zmianowaniu, monitoringu gleby, eliminowaniu roślin żywicielskich oraz uprawie odmian tolerancyjnych.
Spis treści
Mątwik burakowy – co to za szkodnik?
Mątwik burakowy jest nicieniem glebowym, żerującym m.in. na korzeniach buraka cukrowego. Samice są barwy białej o cytrynowatym kształcie i długości od około 0,5 do 1 mm. Po obumarciu brunatnieją, tworząc cysty zawierające jaja. Cysty zachowują żywotność w glebie do 10 lat (Wrzodak i in., 2018). Samce natomiast są podłużne o robakowatym kształcie i osiągają długość 0,8-1,5 mm. Z jaj znajdujących się w glebie wylęgają się larwy, które wnikają do korzeni buraka i rozpoczynają żerowanie. Zasiedlają włośniki i blokują wiązki przewodzące uszkadzając w ten sposób system korzeniowy (Górski i in., 2017). Roślina reaguje, wytwarzając liczne korzenie boczne. W efekcie powstaje charakterystyczna „broda korzeniowa”.
Cykl rozwojowy mątwika burakowego
Mątwik burakowy zimuje w cystach w postaci jaj, a gdy temperatura gleby przekroczy 8 stopni C z cyst wykluwają się larwy. Po wykluciu larwy przemieszczają się w poszukiwaniu korzeni roślin żywicielskich. Po wniknięciu do korzeni rozpoczynają żerowanie i przechodzą kolejne stadia rozwojowe. Po czterech linieniach samce osiągają dojrzałość płciową i opuszczają korzenie w celu poszukiwania samic. Z kolei samice pozostają w korzeniach i stopniowo zwiększają swoje rozmiary. Po zapłodnieniu samce giną. Samice natomiast zamierają po zakończeniu sezonu wegetacyjnego, a ich ciało przekształca się w brązowe cysty wypełnione jajami.
Jak rozpoznać mątwika burakowego?
Objawy mątwika burakowego na plantacji
Obecność mątwika burakowego można rozpoznać po placowym występowaniu słabiej rozwiniętych roślin. Buraki porażone przez te nicienie rosną wolniej, są mniejsze i mogą więdnąć nawet przy dostatecznej wilgotności gleby. Uszkodzony system korzeniowy ogranicza pobieranie wody i składników pokarmowych, przez co rośliny są bardziej podatne na stres, szczególnie w okresach suszy.
Objawy na korzeniach buraka
Charakterystycznym objawem żerowania mątwika burakowego jest nadmierne wytwarzanie przez buraka korzeni bocznych, które tworzą tzw. brodę korzeniową. Poza tym na korzeniach, w okresie od czerwca do końca wegetacji można również zauważyć drobne, białe samice nicienia.
Aby dokładniej ocenić obecność szkodnika, warto wykopać kilka roślin z miejsc, w których buraki rosną słabiej, aby sprawdzić wygląd ich korzeni. Sama obserwacja liści nie wystarcza do potwierdzenia porażenia przez mątwika burakowego, ponieważ podobne objawy mogą być powodowane również przez inne czynniki. W razie wątpliwości obecność mątwika burakowego można potwierdzić na podstawie badania gleby na obecność nicieni.

Jak sprawdzić, czy na polu występuje mątwik burakowy?
Jeżeli podejrzewamy, że na naszym polu jest obecny mątwik burakowy i chcemy mieć absolutną pewność warto wykonać analizę gleby pod kątem obecności i liczebności nicieni. Sama obserwacja objawów na roślinach nie pozwala określić skali zagrożenia. Podczas pobierania próbek warto wcześniej ustalić z laboratorium wymaganą metodę i sposób przygotowania materiału do analizy.
Próg szkodliwości mątwika burakowego
Straty w plonie mogą pojawić się, gdy w 100 g gleby znajduje się 400-1000 jaj i larw mątwika burakowego. O zagrożeniu świadczy również obecność 6-10 cyst w takiej samej próbce gleby (Wrzodak i in., 2018). Próg szkodliwości mątwika burakowego jest jednak uzależniony od odmiany buraka. W przypadku odmian odpornych na nicienie jest wyższy niż dla odmian tolerancyjnych.
Skąd bierze się mątwik burakowy na polu?
Populacja mątwika burakowego narasta, gdy w płodozmianie często pojawiają się rośliny żywicielskie. Oprócz buraka cukrowego są to m.in. rzepak, gorczyca oraz niektóre chwasty, takie jak komosa biała. Korzenie tych roślin stymulują larwy do opuszczania cyst i umożliwiają im dalszy rozwój oraz rozmnażanie. W efekcie, niewłaściwie zaplanowane zmianowanie może sprzyjać wzrostowi liczebności szkodnika nawet wtedy, gdy burak nie jest uprawiany na tym samym stanowisku co roku.
Jakie rośliny są żywicielami mątwika burakowego?
Rośliny uprawne będące żywicielami mątwika burakowego
Do najważniejszych roślin uprawnych, na których może rozwijać się mątwik burakowy, należą burak cukrowy, szpinak, kapusta, rzepa, brukiew, rzepak, rzepik, gorczyca biała, rzodkiew oraz rabarbar (Wrzodak i in., 2018). Szczególne znaczenie mają gatunki często występujące w zmianowaniu, zwłaszcza rośliny kapustowate. Ich uprawa na polu porażonym przez mątwika może sprzyjać utrzymywaniu się lub zwiększaniu liczebności jego populacji.
Chwasty będące żywicielami mątwika
Rozwojowi mątwika sprzyjają również niektóre chwasty, m.in. komosa biała, gorczyca polna, rzodkiew świrzepa, tasznik pospolity i tobołki polne (Meinecke i Westphal 2014). Pozostawione na polu mogą umożliwiać szkodnikowi dalszy rozwój także poza okresem uprawy buraka.
Mątwik burakowy – zwalczanie i ograniczanie liczebności
Prawidłowe zmianowanie
Jednym z najskuteczniejszych sposobów ograniczania liczebności mątwika burakowego jest zachowanie odpowiednio długiej przerwy w uprawie buraka cukrowego (Piszczek i Górski 2010). Zaleca się co najmniej czteroletni płodozmian, przy czym na glebach lekkich przerwa powinna być dłuższa.
Duże znaczenie ma również dobór pozostałych upraw, ponieważ rzepak i inne rośliny żywicielskie mogą sprzyjać namnażaniu nicieni. Im częściej na polu pojawiają się rośliny, na których mątwik może się rozwijać, tym trudniej ograniczyć jego populację.
Rośliny, które ograniczają rozwój mątwika
Liczebność mątwika burakowego można ograniczać poprzez uprawę międzyplonów z odmian gorczycy białej i rzodkwi oleistej o działaniu antymątwikowym. Ich skuteczność zależy od doboru odmiany, dlatego nie każda gorczyca czy rzodkiew oleista zapewni taki efekt.
W zmianowaniu warto uwzględnić również rośliny niebędące żywicielami mątwika, takie jak kukurydza i żyto.
Zwalczanie chwastów żywicielskich
Zwalczanie chwastów nie tylko ogranicza konkurencję o wodę i składniki pokarmowe, ale pozwala również eliminować rośliny żywicielskie, na których mątwik może się rozwijać i namnażać.
Odmiany buraka tolerancyjne na mątwika
Uprawa odmian buraka tolerancyjnych na mątwika burakowego pozwala ograniczyć straty plonu powodowane żerowaniem tych nicieni. Tolerancja oznacza, że rośliny lepiej znoszą obecność szkodnika i mogą utrzymać plon na zadowalającym poziomie mimo porażenia. Mątwik burakowy na korzeniach odmian tolerancyjnych rozwija się słabiej i nie powoduje zmian morfologicznych. Nie oznacza to jednak, że mątwik zostaje wyeliminowany z gleby lub przestaje się namnażać. Warto o tym pamiętać.
Wybór takich tolerancyjnych odmian warto rozważyć szczególnie na polach, na których potwierdzono obecność nicieni. Badania wskazują, że uprawa odmian buraka tolerancyjnego na mątwika może być uzasadniona ekonomicznie również przy stosunkowo niewielkiej presji szkodnika (Górski i in., 2017). Najlepsze efekty daje połączenie odmian tolerancyjnych z odpowiednim zmianowaniem i kontrolą roślin żywicielskich.
Czy mątwika burakowego można zwalczyć chemicznie?
Ograniczanie mątwika burakowego opiera się przede wszystkim na metodach agrotechnicznych i profilaktyce, a nie na bezpośrednim zwalczaniu chemicznym. Najważniejsze działania to:
- odpowiednie zmianowanie
- uprawa odmian tolerancyjnych
- wysiew międzyplonów z odmian antymątwikowych
- zwalczanie chwastów będących roślinami żywicielskimi.
Istotne jest również regularne badanie gleby, które pozwala ocenić liczebność nicieni i zaplanować dalsze działania. Połączenie tych metod pomaga ograniczyć populację szkodnika i zmniejszyć ryzyko strat w plonie.
Jak ograniczyć ryzyko mątwika burakowego? Najważniejsze informacje, do zapamiętania
Ograniczanie mątwika burakowego należy rozpocząć od sprawdzenia historii pola i wykonania analizy gleby, która pozwoli określić liczebność nicieni. Na tej podstawie należy zaplanować zmianowanie, uwzględniając nie tylko buraka cukrowego, ale również inne rośliny żywicielskie.
Ważne jest także zwalczanie chwastów, stosowanie międzyplonów z odmian gorczycy białej i rzodkwi oleistej o działaniu antymątwikowym. Istotny jest również dobór odmian buraka tolerancyjnych na tego szkodnika.
W sezonie wegetacyjnym warto kontrolować stan plantacji i sprawdzać korzenie słabiej rozwiniętych roślin. Połączenie tych działań pozwala ograniczyć namnażanie mątwika i zmniejszyć ryzyko strat w plonie.
Bibliografia:
- Górski D., Ulatowska A., Piszczek J. (2017). Efektywność uprawy odmian buraka cukrowego tolerancyjnych na mątwika burakowego (Heterodera schachtii Schmidt) w warunkach niskiej presji szkodnika. Zagadnienia Doradztwa Rolniczego, 2(88), 129-134.
- Meinecke A., Westphal A. (2014). Quantitative reproductive potential of Heterodera schachtii on weeds typical for late summer fallow in sugar beet rotations. Weed Res. 54, 624–634.
- Piszczek J., Górski D. (2010). Wpływ skracania płodozmianu na występowanie szkodników, zdrowotność roślin oraz plon i jakość korzeni buraków cukrowych. Prog. Plant Prot./Post. Ochr. Roślin, 50 (1), 437–441.
- Wrzodak R. (red.) (2018). Poradnik Sygnalizatora Ochrony Buraka Ćwikłowego, Instytut Ogrodnictwa, Skierniewice.
Najczęściej zadawane pytania
-
Mątwik burakowy (Heterodera schachtii) to nicień glebowy, który żeruje na korzeniach buraka cukrowego i innych roślin żywicielskich. Uszkadza system korzeniowy, ograniczając pobieranie wody i składników pokarmowych, co osłabia wzrost roślin i może prowadzić do obniżenia plonu. Samice mątwika po obumarciu przekształcają się w cysty zawierające jaja, które mogą przetrwać w glebie przez wiele lat.
-
Obecność mątwika burakowego można podejrzewać na podstawie placowego występowania słabiej rozwiniętych buraków. Porażone rośliny rosną wolniej, są mniejsze i mogą więdnąć nawet przy odpowiedniej wilgotności gleby. Charakterystycznym objawem jest również nadmierne wytwarzanie drobnych korzeni bocznych, tworzących tzw. brodę korzeniową. Aby potwierdzić obecność szkodnika i ocenić skalę zagrożenia, warto wykonać badanie gleby na obecność nicieni.
-
Na korzeniach porażonych buraków można zaobserwować liczne, drobne korzenie boczne, które tworzą charakterystyczną brodę korzeniową. Od czerwca do końca wegetacji mogą być również widoczne drobne, białe samice mątwika o cytrynowatym kształcie i długości około 0,5-1 mm. Po obumarciu samice brunatnieją i przekształcają się w cysty wypełnione jajami.
-
Ograniczanie mątwika burakowego opiera się przede wszystkim na metodach agrotechnicznych i profilaktyce. Najważniejsze działania to:
- Prawidłowe zmianowanie – zachowanie co najmniej czteroletniej przerwy w uprawie buraka cukrowego, a na glebach lekkich jeszcze dłuższej.
- Uprawa odmian tolerancyjnych – pozwala ograniczyć straty plonu powodowane przez szkodnika.
- Wysiew międzyplonów antymątwikowych – wykorzystanie odpowiednich odmian gorczycy białej i rzodkwi oleistej.
- Zwalczanie chwastów żywicielskich – ogranicza możliwość dalszego rozwoju i namnażania nicieni.
- Badanie gleby i monitoring plantacji – umożliwiają ocenę liczebności szkodnika i dostosowanie działań do stopnia zagrożenia.
Najlepsze efekty przynosi połączenie tych metod. Odmiany tolerancyjne nie eliminują mątwika z gleby, dlatego niezbędne jest również odpowiednie zmianowanie.
-
Rozwój mątwika burakowego można ograniczać, wprowadzając do zmianowania roślin, które nie są jego żywicielami, takie jak kukurydza i żyto. Pomocne są również międzyplony z odpowiednio dobranych odmian gorczycy białej i rzodkwi oleistej o działaniu antymątwikowym. Ich skuteczność zależy jednak od odmiany, dlatego należy wybierać materiał siewny przeznaczony do ograniczania populacji mątwika.
Ważne jest także zwalczanie chwastów żywicielskich, takich jak komosa biała, gorczyca polna, rzodkiew świrzepa, tasznik pospolity i tobołki polne. Należy unikać częstej uprawy roślin sprzyjających rozwojowi nicieni, m.in. buraka cukrowego, rzepaku i innych roślin kapustowatych będących ich żywicielami.
-
Mątwik burakowy może przetrwać w glebie do 10 lat w postaci cyst zawierających jaja. Dzięki temu szkodnik może stanowić zagrożenie dla kolejnych upraw nawet po kilku latach przerwy w uprawie buraka cukrowego. Dlatego tak ważne są odpowiednie zmianowanie, eliminowanie roślin żywicielskich oraz regularne badanie gleby.





