Wciornastek różówek – zwalczanie, szkodliwość, występowanie
Wciornastek różówek Thrips fuscipennis jest jednym z najbardziej uciążliwych szkodników zagrażających uprawom m.in. truskawek, malin, porzeczek, borówki wysokiej i aronii. Zwalczanie tego szkodnika nie jest zadaniem łatwym. Wciornastek różówek wykazuje wysoką odporność na działanie środków ochrony roślin, co czyni go szczególnie uciążliwym przeciwnikiem. Jak zatem zwalczać wciornastka różówka?
Spis treści
Wciornastek różówek – występowanie
Wciornastek różówek jest szeroko rozpowszechnionym w Europie, Azji i Ameryce Północnej szkodnikiem owoców, warzyw, a także roślin ozdobnych. W Polsce stanowi głównie zagrożenie w uprawach truskawki, maliny, porzeczki, aronii i borówki wysokiej.
Objawy żerowania i szkodliwość wciornastka różówka
W sezonie wegetacyjnym mogą rozwinąć się nawet cztery pokolenia wciornastka różówka. Formami szkodliwymi są zarówno larwy, jak i osobniki dorosłe szkodnika.
Larwy wciornastka różówka żerują na liściach, nakłuwając je i wysysając sok komórkowy. To powoduje powstawanie drobnych, szarych plamek, które z czasem brązowieją i zasychają. Prowadzi to do ograniczenia powierzchni asymilacyjnej liści. Natomiast osobniki dorosłe wciornastka różówka uszkadzają również pąki kwiatowe i kwiaty, prowadząc do uszkodzeń znamion i pylników. Uszkodzone owoce są mniejsze, brązowieją i tracą trwałość.
W przypadku niechronionych plantacji, wciornastek różówek szybko zwiększa swoją liczebność i prowadzi do znacznych strat. Takich, jak pogorszenie jakości handlowej plonu, a czasem wręcz niezawiązywania się owoców.
Wciornastek różówek – monitoring i próg zagrożenia
Lustrację plantacji pod kątem wciornastka różówka należy prowadzić od okresu przed kwitnieniem roślin aż do zbiorów. Do monitoringu wykorzystuje się niebieskie lub żółte tablice lepowe. Przy czym, w przypadku mocnej ekspozycji świetlnej, lepiej sprawdzają się tablice niebieskie. Na plantacjach tablice umieszcza się około 30 cm nad wierzchołkami roślin w liczbie 5 sztuk na 0,1 ha plantacji.
Obecność wciornastka różówka w uprawie można również stwierdzić poprzez wytrząsanie go z kwiatostanów na białą płytkę lub przeglądanie wierzchołków roślin. Konkretnie spodniej strony liści, pąków kwiatowych czy zawiązków owoców.
Próg zagrożenia stanowi stwierdzenie kilku lub kilkunastu osobników na tablicy.
Zwalczanie wciornastka różówka
W walce z wciornastkiem różówkiem plantatorzy mają do dyspozycji trzy główne metody.
Zwalczanie mechaniczne wciornastka różówka
Do mechanicznego zwalczania szkodnika wykorzystuje się tablice lepowe lub niebieskie taśmy lepowe w rolce do masowego odławiania wciornastków. Efektywność tej metody zależy od gęstości rozmieszczenia pułapek. Zaleca się stosowanie, co najmniej jednej pułapki na 20 metrów kwadratowych.
Zwalczanie biologiczne wciornastka różówka
Jedną z najpopularniejszych metod biologicznych ochrony roślin pod osłonami jest zwalczanie wciornastków za pomocą ich naturalnych wrogów, tj. pluskwiaków i roztoczy. Działanie tej metody jest jednak wolniejsze niż chemicznych ŚOR, a w przypadku dużego nasilenia agrofagów skuteczność może okazać się niewystarczająca. Dlatego warto sięgnąć po preparaty biologiczne, takie jak np. Nexsuba®. Nexsuba® zawiera spinosad, substancję biologicznie czynną, która powstała w wyniku fermentacji bakterii Saccharopolyspora spinosa. Spinosad wpływa na działanie układu nerwowego szkodników, powoduje ich paraliż, a następnie śmierć. Nexsuba® wykazuje dużą skuteczność i szybkość działania. Dodatkowo preparat Nexsuba® może być stosowany w programach integrowanej ochrony roślin.
Zwalczanie chemiczne wciornastka różówka
Zgodnie z zasadami integrowanej ochrony roślin metoda chemiczna powinna być stosowana jedynie w przypadku, gdy inne metody zwalczania wciornastków okażą się nieskuteczne. Do zabiegów chemicznych należy wybierać preparaty o działaniu selektywnym, nieszkodzące owadom pożytecznym. Ponieważ wciornastek różówek wytworzył wysoką odporność na działanie preparatów chemicznych w pierwszej kolejności warto sięgnąć po insektycydy biologiczne.
